Regulatory ciśnienia są używane w aplikacjach pneumatycznych do ustawiania i utrzymywania stałego poziomu ciśnienia w maszynie. W wielu zastosowaniach sprężarki dostarczają sprężone powietrze o ciśnieniu w zakresie 10...16 bar, które jest zbyt wysokie, więc należy je zmniejszyć za pomocą regulatorów ciśnienia. Zbyt wysokie ciśnienie prowadzi do większego zużycia elementów wykonawczych lub niepotrzebnie wysokich kosztów energii, zbyt niskie ciśnienie nie zapewnia pożądanej wydajności pod względem prędkości lub siły. Powoduje to wahania jakości i błędne wyniki.

Doprowadzone sprężone powietrze przepływa z wlotu regulatora ciśnienia po stronie pierwotnej, zwane również ciśnieniem wlotowym do gniazda zaworu. Regulator ciśnienia ustawia sprężone powietrze do pożądanego ciśnienia wtórnego, zwanego również ciśnieniem wylotowym, podczas przepływu przez jego wnętrze. Jest on ustawiany zgodnie z indywidualnymi wymaganiami za pomocą pokrętła. Użycie pokrętła powoduje również ruch sprężyny, która wywiera siłę na górną część membrany regulacyjnej, która z kolei przesuwa się w górę lub w dół. Popychacz zaworu zostaje uruchomiony i zawór się otwiera. Gdy ciśnienie wtórne spada, siła sprężyny na membranie jest większa niż przeciwdziałające ciśnienie wylotowe. Powoduje to przesunięcie popychacza zaworu bardziej w dół, co zwiększa otwarcie zaworu i powoduje ponowny wzrost ciśnienia wtórnego.